Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

Πας μη σοσιαλιστής βάρβαρος

Σοσιαλισμός: Τον εμπιστεύεσαι μέχρι την τελευταία σταγόνα

Την όλο και αυξανόμενη πολιτική ρευστότητα ήρθε να επιβεβαιώσει πρόσφατα δημοσκόπηση της VPRC. Σε αυτή τη δημοσκόπηση το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται ως πέμπτο κόμμα πίσω από Νέα Δημοκρατία, Δημοκρατική Αριστερά, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ. Είναι πρόδηλο ότι η κύρια αιτία της κατάρρευσης του ΠΑΣΟΚ υπήρξε η δήλωση και μόνο της πρόθεσής του να πραγματοποιήσει τις φιλελεύθερες αλλαγές που πρότειναν οι δανειστές, υπό την απειλή της χρεοκοπίας. Πολύ σύντομα βέβαια, αυτή η δήλωση προθέσεων όχι μόνο αποδείχτηκε ψευδής αλλά επιπρόσθετα το Σοσιαλιστικό Κίνημα έκανε ότι περνούσε από το χέρι του για να σαμποτάρει τις μεταρρυθμίσεις, χωρίς να υπολογίζει το κόστος για τη χώρα. Πλέον το ΠΑΣΟΚ (ή έστω κομμάτια του κατακερματισμένου κόμματος) διατυμπανίζει ανοιχτά τη θέση του ενάντια στις μεταρρυθμίσεις αυτές. Είναι όμως ήδη αργά. Οι Έλληνες ποτέ δε συγχώρεσαν τη συνθηκολόγηση του με τους εχθρούς του Σοσιαλισμού.
  
Η εξουδετέρωση του ΠΑΣΟΚ όπως ήταν αναμενόμενο έφερε ως πρώτο κόμμα τη Νέα Δημοκρατία. Τα τελευταία δύο χρόνια ήταν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης (πλέον της συμπολιτευόμενης αντιπολίτευσης) και όπως είθισται σε αυτές περιπτώσεις, λαΐκιζε αισχρά δρέποντας ψήφους. Αυτό όμως είναι κάτι συνηθισμένο στο μέχρι τώρα πολιτικό σκηνικό. Το νέο στοιχείο είναι η πρωτοφανής ενίσχυση των μικρότερων κομμάτων. Όπως φαίνεται από την ίδια δημοσκόπηση πολλά από αυτά επωφελούνται από την ανατροπή του κατεστημένου πολιτικού στερεώματος: τα τρία κύρια κόμματα της Αριστεράς θριαμβεύουν συγκεντρώνοντας συνολικά 38%, οι οικολόγοι πράσινοι βρίσκονται στο όριο της εισόδου τους στη βουλή με 3% ενώ το Άρμα Πολιτών συγκεντρώνει 2,5%. Αξιοσημείωτη είναι ακόμη η άνοδος της Χρυσής Αυγής που έφτασε κι αυτή στο 2,5% και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με 1% αντίστοιχα.  Είναι σημαντικό να παρατηρήσει κανείς το κοινό χαρακτηριστικό που έχουν αυτά τα κόμματα:  όλα υποστηρίζουν ένα σαφώς σοσιαλιστικό προσανατολισμό της οικονομίας . Από τον ακραίο κομμουνισμό της βορειοκορεατικής  ανάπτυξης που επικαλείται το ΚΚΕ μέχρι τον εθνικοσοσιαλισμό της Χρυσής Αυγής, η απόδοση των πρωτείων στο κράτος ως την ιερή αγελάδα της Ελλάδας μοιάζει να είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την δημιουργία πολιτικού ρεύματος.
 
Ο μόνος σχηματισμός με φιλελεύθερη κατεύθυνση που καταγράφεται δημοσκοπικά είναι η Δημοκρατική Συμμαχία η οποία όμως μένει στάσιμη και όπως φαίνεται θα μείνει πιο πίσω ακόμη κι από τη Χρυσή Αυγή. Όλα κι όλα: ο ναζισμός είναι ένα θέμα, αλλά ο "νεοφιλελευθερισμός" είναι αμαρτία θανάσιμη που δε συγχωρείται από τον Ελληνα! Έτσι, καθαρά φιλελεύθερα κόμματα όπως η ΔΡΑΣΗ και η Φιλελεύθερη Συμμαχία (τα οποία μάλιστα συνεργάζονται για τις προσεχείς εκλογές) ούτε καν καταγράφουν κάποιο μετρήσιμο ποσοστό. Σε αντιπαραβολή, στην ίδια δημοσκόπηση το Κόμμα Κυνηγών συγκεντρώνει 0,7%. Αυτό σημαίνει ότι περίπου 70.000 συνάνθρωποί μας πιστεύουν ότι η Ελλάδα χρειάζεται να ακολουθήσει μια πιο "κυνηγητική" κατεύθυνση ώστε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα προβλήματά της. Τώρα, αν κατέβει τελικά και η Μαριάννα Ντούβλη ως υποψήφια, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα πάρει κι αυτή μεγαλύτερο ποσοστό από τους ανάλγητους δαίμονες. Αρκεί να δηλώσει απλά ότι το Μνημόνιο ήταν λάθος και ότι θα κατατρέξει τον νεοφιλελευθερισμό. Σίγουρα όμως, ακόμη και οι οπαδοί της Ντούβλη είναι πιο ώριμοι πολιτικά από όσους δηλώνουν ότι θα απέχουν.
 
Αναλογιζόμενος κανείς τα παραπάνω δε μπορεί παρά να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι για την ελληνική κρίση οι μόνοι που δε φταίνε είναι οι Έλληνες. Η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά στους ξένους οι οποίοι επέμεναν και επιμένουν σε μια λάθος συνταγή: την περαιτέρω νόθευση του Ελληνικού Σοσιαλισμού με καπιταλιστικά στοιχεία. Ο ημίαιμος σοσιαλισμός που εφαρμόσαμε ως τώρα μας οδήγησε στην χρεοκοπία. Ο λαός κουράστηκε και πλέον έχει αποφασίσει: Ήρθε ο καιρός να δοκιμάσουμε μια καθαρόαιμη, σταλινική προσέγγιση του Σοσιαλισμού. Ενός Σοσιαλισμού με κέντρο το Κόμμα και τον Λαό, απαλλαγμένο από τον ατομισμό και τα ιδιωτικά μικρο-συμφέροντα.