Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

Πας μη σοσιαλιστής βάρβαρος

Σοσιαλισμός: Τον εμπιστεύεσαι μέχρι την τελευταία σταγόνα

Την όλο και αυξανόμενη πολιτική ρευστότητα ήρθε να επιβεβαιώσει πρόσφατα δημοσκόπηση της VPRC. Σε αυτή τη δημοσκόπηση το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται ως πέμπτο κόμμα πίσω από Νέα Δημοκρατία, Δημοκρατική Αριστερά, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ. Είναι πρόδηλο ότι η κύρια αιτία της κατάρρευσης του ΠΑΣΟΚ υπήρξε η δήλωση και μόνο της πρόθεσής του να πραγματοποιήσει τις φιλελεύθερες αλλαγές που πρότειναν οι δανειστές, υπό την απειλή της χρεοκοπίας. Πολύ σύντομα βέβαια, αυτή η δήλωση προθέσεων όχι μόνο αποδείχτηκε ψευδής αλλά επιπρόσθετα το Σοσιαλιστικό Κίνημα έκανε ότι περνούσε από το χέρι του για να σαμποτάρει τις μεταρρυθμίσεις, χωρίς να υπολογίζει το κόστος για τη χώρα. Πλέον το ΠΑΣΟΚ (ή έστω κομμάτια του κατακερματισμένου κόμματος) διατυμπανίζει ανοιχτά τη θέση του ενάντια στις μεταρρυθμίσεις αυτές. Είναι όμως ήδη αργά. Οι Έλληνες ποτέ δε συγχώρεσαν τη συνθηκολόγηση του με τους εχθρούς του Σοσιαλισμού.
  
Η εξουδετέρωση του ΠΑΣΟΚ όπως ήταν αναμενόμενο έφερε ως πρώτο κόμμα τη Νέα Δημοκρατία. Τα τελευταία δύο χρόνια ήταν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης (πλέον της συμπολιτευόμενης αντιπολίτευσης) και όπως είθισται σε αυτές περιπτώσεις, λαΐκιζε αισχρά δρέποντας ψήφους. Αυτό όμως είναι κάτι συνηθισμένο στο μέχρι τώρα πολιτικό σκηνικό. Το νέο στοιχείο είναι η πρωτοφανής ενίσχυση των μικρότερων κομμάτων. Όπως φαίνεται από την ίδια δημοσκόπηση πολλά από αυτά επωφελούνται από την ανατροπή του κατεστημένου πολιτικού στερεώματος: τα τρία κύρια κόμματα της Αριστεράς θριαμβεύουν συγκεντρώνοντας συνολικά 38%, οι οικολόγοι πράσινοι βρίσκονται στο όριο της εισόδου τους στη βουλή με 3% ενώ το Άρμα Πολιτών συγκεντρώνει 2,5%. Αξιοσημείωτη είναι ακόμη η άνοδος της Χρυσής Αυγής που έφτασε κι αυτή στο 2,5% και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με 1% αντίστοιχα.  Είναι σημαντικό να παρατηρήσει κανείς το κοινό χαρακτηριστικό που έχουν αυτά τα κόμματα:  όλα υποστηρίζουν ένα σαφώς σοσιαλιστικό προσανατολισμό της οικονομίας . Από τον ακραίο κομμουνισμό της βορειοκορεατικής  ανάπτυξης που επικαλείται το ΚΚΕ μέχρι τον εθνικοσοσιαλισμό της Χρυσής Αυγής, η απόδοση των πρωτείων στο κράτος ως την ιερή αγελάδα της Ελλάδας μοιάζει να είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την δημιουργία πολιτικού ρεύματος.
 
Ο μόνος σχηματισμός με φιλελεύθερη κατεύθυνση που καταγράφεται δημοσκοπικά είναι η Δημοκρατική Συμμαχία η οποία όμως μένει στάσιμη και όπως φαίνεται θα μείνει πιο πίσω ακόμη κι από τη Χρυσή Αυγή. Όλα κι όλα: ο ναζισμός είναι ένα θέμα, αλλά ο "νεοφιλελευθερισμός" είναι αμαρτία θανάσιμη που δε συγχωρείται από τον Ελληνα! Έτσι, καθαρά φιλελεύθερα κόμματα όπως η ΔΡΑΣΗ και η Φιλελεύθερη Συμμαχία (τα οποία μάλιστα συνεργάζονται για τις προσεχείς εκλογές) ούτε καν καταγράφουν κάποιο μετρήσιμο ποσοστό. Σε αντιπαραβολή, στην ίδια δημοσκόπηση το Κόμμα Κυνηγών συγκεντρώνει 0,7%. Αυτό σημαίνει ότι περίπου 70.000 συνάνθρωποί μας πιστεύουν ότι η Ελλάδα χρειάζεται να ακολουθήσει μια πιο "κυνηγητική" κατεύθυνση ώστε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα προβλήματά της. Τώρα, αν κατέβει τελικά και η Μαριάννα Ντούβλη ως υποψήφια, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα πάρει κι αυτή μεγαλύτερο ποσοστό από τους ανάλγητους δαίμονες. Αρκεί να δηλώσει απλά ότι το Μνημόνιο ήταν λάθος και ότι θα κατατρέξει τον νεοφιλελευθερισμό. Σίγουρα όμως, ακόμη και οι οπαδοί της Ντούβλη είναι πιο ώριμοι πολιτικά από όσους δηλώνουν ότι θα απέχουν.
 
Αναλογιζόμενος κανείς τα παραπάνω δε μπορεί παρά να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι για την ελληνική κρίση οι μόνοι που δε φταίνε είναι οι Έλληνες. Η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά στους ξένους οι οποίοι επέμεναν και επιμένουν σε μια λάθος συνταγή: την περαιτέρω νόθευση του Ελληνικού Σοσιαλισμού με καπιταλιστικά στοιχεία. Ο ημίαιμος σοσιαλισμός που εφαρμόσαμε ως τώρα μας οδήγησε στην χρεοκοπία. Ο λαός κουράστηκε και πλέον έχει αποφασίσει: Ήρθε ο καιρός να δοκιμάσουμε μια καθαρόαιμη, σταλινική προσέγγιση του Σοσιαλισμού. Ενός Σοσιαλισμού με κέντρο το Κόμμα και τον Λαό, απαλλαγμένο από τον ατομισμό και τα ιδιωτικά μικρο-συμφέροντα.

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

Συντήρηση και νακρωτικά

Χτες, στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή εγκρίθηκε επί της αρχής το νομοσχέδιο που προβλέπει ευνοϊκότερες ρυθμίσεις για τους χρήστες ναρκωτικών όπως η αποποινικοποίηση της προσωπικής χρήσης και κατοχής. Όπως είχαν ξεκαθαρίσει από την αρχή όμως, τα συντηρητικά κόμματα της βουλής, Νέα Δημοκρατία, ΚΚΕ και ΛάΟΣ καταψήφισαν το νομοσχέδιο. Κάτι τέτοιο ήταν φυσικά αναμενόμενο για όποιον γνωρίζει έστω και επιφανειακά τις πάγιες θέσεις των ελληνικών κομμάτων. Όμως δεν πρέπει να προσπεράσουμε αυτό το γεγονός έτσι απλά καθώς η στάση των τριών κομμάτων σε αυτό το θέμα καταδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο μια θεμελιώδη αρχή πάνω στην οποία εδράζεται ο πυρήνας της ιδεολογίας τους και από την οποία πηγάζουν πολλές θέσεις τους όπως αυτή.

Για να καταλήξουμε σε αυτή την αρχή όμως πρέπει πρώτα να εξετάσουμε τους λόγους  για τους οποίους καταψήφισαν το νομοσχέδιο. Επισήμως και οι τρεις κινήθηκαν στο ίδιο μήκος κύματος εκφράζοντας την άποψη ότι ένα τέτοιο νομοσχέδιο θα απενοχοποιούσε τα ναρκωτικά καθιστώντας τη χρήση τους μια "αποδεκτή συμπεριφορά".  Είναι προφανές λοιπόν, ότι η ανοχή της συντήρησης προς τους χρήστες ναρκωτικών και κάτα προέκταση προς κάθε είδους διαφορετικότητα είναι μηδενική. Θεωρεί ότι η χρήση ναρκωτικών είναι έγκλημα και πρέπει να τιμωρείται ποινικά.

 Ανεπισήμως δε, οι αιτίες που επικαλούνται για να δικαιολογήσουν την αντιδραστική τους θέση πάνω στο ζήτημα είναι ακόμη πιο τραγελαφικές: και ποιος δεν έχει ακούσει, από κάποιο γνωστό του με κομμουνιστική αναπηρία, επιχειρήματα του ύφους: "Ε και τι θέλετε δηλαδή; Μια κοινωνία από μαστούρηδες; Αυτό θέλουν οι πολυεθνικές και οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Μας πλασάρουν ναρκωτικά για να μας αποχαυνώσουν και να μείνουμε υποταγμένα ζόμπι στις ορέξεις τους". Επίσης, ποιος δεν έχει ακούσει τον δεξιό ξεμωραμένο γέρο να λέει:  "Τα ναρκωτικά μας τα πλασάρουν τα ξένα κέντρα αποφάσεων για να μας μαστουρώσουν  και να μείνουμε πάντα κοιμισμένοι ενώ αυτοί παίζουν το παιχνίδι τους πάνω στις πλάτες μας. Όλοι αυτοί που θέλουν να τα αποποινικοποιήσουν είναι νεοταξίτες με εντολές να καταστρέψουν τη μπατρίδα."

Με όποιο τρόπο κι αν διατυπώνονται, τέτοιου είδους απόψεις έχουν πάντα μια κοινή συνιστώσα: Θεωρούν ότι αν αποποινικοποιηθεί η χρήση των ναρκωτικών αυτοστιγμεί οι πάντες θα πέσουν  με τα μούτρα στους μπάφους, στις κόκες και στην πρέζα. Μεσόκοπες κυρίες θα περιμένουν στις στάσεις με ένα τρίφυλλο μπουρί ανά χείρας, ενώ ο χαρτογιακάς πιο δίπλα θα σφίγγει στο μπράτσο τη γραβάτα του σε μια προσπάθεια να βρει φλέβα για να τρυπήσει. Στα ΚΑΠΗ οι γέροι με τις γριές θα επιδοθούν σε μαραθώνιο σεξουαλικών οργίων ύστερα από εκτεταμένη χρήση crystal meth ακούγοντας ΖΝ ενώ στις παιδικές χαρές τα παιδάκια θα ζητιανεύουν για ψιλά από τους επίσης μαστουρωμένους περαστικούς ώστε να πάρουν τη δόση τους.

Η προσέγγιση αυτή των συντηρητικών κομμάτων υποκρύπτει μια βασική θέση: την άρνηση της ατομικής ευθύνης. Πιστεύουν ότι το άτομο δε φέρει ακέραια την ευθύνη των πράξεών του αλλά αντίθετα το κράτος-πατερούλης έχει την υποχρέωση τα το χειραγωγεί οριοθετώντας το μέσα στις "κοινωνικά αποδεκτές" συμπεριφορές. Κάθε απόκλιση από αυτά τα καλούπια δεν πρέπει να γίνεται αποδεκτή και αν είναι δυνατόν θα πρέπει να ποινικοποιηθεί. Γνωρίζουν ότι η ατομική ευθύνη είναι βασική προϋπόθεση της ατομικής ελευθερίας και ότι η ατομική ελευθερία οδηγεί σε μια αποκρουστική γι' αυτούς κοινωνία όπου στο κέντρο βρίσκεται το άτομο και όχι το σύνολο.

Η στάση των κομμάτων της συντήρησης κατά του συγκεκριμένου νομοσχεδίου μαρτυρά μια θεμελιώδη αρχή τους: πιστεύουν ότι η βούληση του συνόλου πρέπει να υπερισχύει των ατομικών ελευθεριών. Γι' αυτούς, η αρχή της πλειοψηφίας δικαιούται να ισοπεδώσει κάθε ανθρώπινο δικαίωμα στο όνομα κάποιου νεφελώδους "κοινού καλού". Δε δίνουν τα πρωτεία στην Ισχύ του Νόμου αλλά στην απόλυτη εξουσία της εκάστοτε πλειοψηφίας. Δε πιστεύουν στο Κράτος Δικαίου αλλά στην αυθαίρετη κρίση της κρατικής νομενκλατούρας. Αυτή η αρχή που υφέρπει απειλητικά πίσω από τις αντιδραστικές θέσεις της συντήρησης για τη χρήση ναρκωτικών είναι η αρχή του Ολοκληρωτισμού.