Παρασκευή, 1 Απριλίου 2011

Ραδιενεργό e-mail

(η τράπεζα που δούλευα πριν ως υψηλόβαθμο στέλεχος)
 
Σήμερα μου απεστάλη το παρακάτω e-mail (συνημμένη ήταν σε αυτό και η φωτογραφία από πάνω) . Αισθάνομαι ως χρέος μου προς την παρτρίδα και τους συμπολίτες μου είναι να το δημοσιεύσω παρά τις πιθανές συνέπειες:

«Καλησπέρα

Όπως ίσως καταλαβαίνετε από την προφορά είμαι Ελληνοαμερικάνος. Μένω μόνιμα στο Ελλάντα κι εργάζομαι ως υψηλόβαθμο στέλεχος στο υπουργείο Υγείας και συγκεκριμένα στον τομέα  Κομπίνας και Μίζας.

Μόλις χτες, υπέπεσε στην αντίληψη μου μια εξαιρετικά ύποπτη κινητικότητα στο Υπουργείο. Υπάλληλοι που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα ρουφούσαν αραχτοί τη φραπού τους, απολαμβάνοντας ένα τσιγάρο κι ενίοτε παίζοντας τάβλι, χτες έτρεχαν από γραφείο σε γραφείο λες και βρισκόταν σε πραγματική δουλειά! Η γαλήνια μακαριότητα στο βλέμμα τους είχε αντικατασταθεί με μια ακαθόριστη ανησυχία. Εγώ επειδή δουλεύω στο μόνο τομέα του Υπουργείου με πραγματικό αντικείμενο ήμουν πολύ απασχολημένος με δύο έκτακτες μίζες προμηθειών που έπρεπε να δρομολογηθούν άμεσα. Έτσι αρχικά πίστεψα ότι το στρες των συναδέλφων οφείλεται σε ελάσσονες αιτίες όπως στο ότι τελείωσε ο καφές στο γραφείο ή στο ότι λείπουν πούλια από το τάβλι. Ο πανικός όμως φαινόταν να μεγαλώνει ώρα με την ώρα γεγονός που μου αποσπούσε την προσοχή. Αναγκάστηκα λοιπόν, να ρωτήσω τι συμβαίνει και γιατί επικρατεί όλη αυτή η αναταραχή σε μια Δημόσια Υπηρεσία στην οποία εν τέλει η παράδοση επιτάσσει την επιδίωξη της θέωσης μέσω Νιρβάνα. Η απάντηση έμελλε να αλλάξει ό,τι θεωρούσα δεδομένο ως τότε και είναι ο λόγος που σας αποστέλλω τούτο το e-mail.

Συνέλληνες, μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά πέσανε πάνω στο Ελλαντά! Νωρίς το πρωί είχε έρθει εντολή από πολύ ψηλά στην ιεραρχία να ετοιμαστούν άμεσα ομάδες αντιμετώπισης ραδιενέργειας αποτελούμενες από πυροσβέστες, άνδρες της ΕΜΑΚ, ειδικούς  επιστήμονες και δύο μαύρους για να πεθάνουν στη πορεία θυσιάζοντας τη ζωή τους προς όφελος του ήρωα. Επίσης παραγγείλαμε 10.000 στολές για την αντιμετώπιση της ραδιενέργειας (είμαι σε θέση να γνωρίζω πως ενώ θα τις πληρώσουμε ως καινούργιες είναι ό,τι έχει ξεμείνει από το Τσέρνομπιλ και την Ιαπωνία). Άτομα του Υπουργείου Εσωτερικών με πληροφόρησαν ότι ο πρωθυπουργός πραγματοποίησε μυστική συσκεψη με εκπροσώπους των Υπουργείων Υγείας, Δημόσιας Τάξης, Οικονομικών κι Εθνικής Αμύνης. Ακόμη γνωρίζω πως στη σύσκεψη αυτή συμμετείχαν και πυρηνικοί επιστήμονες.

Απο χτες το απόγευμα σε τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχα με συναδέρφους του τομέα Καμπίνας και Μίζας από άλλα υπουργεία υπήρχε διάχυτη η ίδια πεποίθηση: το ραδιενεργό νέφος έχει σχεδόν φτάσει πάνω από την Ελλάδα! Μάλιστα, ένας από αυτούς μου εμπιστεύθηκε ότι ένα άκρως απόρρητο έγγραφο στο υπουργείο του, το οποίο περιείχε αποτελέσματα μετρήσεων ραδιενέργειας σε τζατζίκι, γράφει πώς διαπιστώθηκαν επίπεδα 3,46 δισεκατομμύρια φορές πάνω από τη φυσιολογική ραδιενέργεια που εκπέμπει το τζατζίκι. Τέλος, είχα μια συζήτηση με τον συντάκτη των αθλητικών στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων μεγάλου καναλιού. Σας παραθέτω αυτά που μου είπε:

«Η έλευση του ραδιενεργού νέφους είναι θέμα ημερών κι έχει προγραμματιστεί για την 21η Απριλίου. Θα αναγγελθεί αργά το βράδυ της Πέμπτης και θα παρουσιαστεί σαν σκόνη από τη Σαχάρα. Αναμένουμε 40 εκατομμύρια θανάτους μόνο στην Ελλάδα. Όσοι μείνουν ζωντανοί θα παραμορφωθούν χειρότερα κι από τον Καραγκούνη. Πληροφορίες από αξιόπιστες πηγές επίσης αναφέρουν ότι ο Βρύζας τελικά δε σκέφτεται να γυρίσει στον ΠΑΟΚ και θα τιμήσει το συμβόλαιο με την Εθνική.»

Προς στιγμήν τσατίστηκα τόσο πολύ με τον Βρύζα που το νέφος, οι καρκίνοι, οι θάνατοι και οι καραγκούνιες παραμορφώσεις πέρασαν σε δεύτερη μοίρα. «Καραγκούνης, Καραγκούνης». Το όνομα αντήχησε εκκωφαντικά δυό φορές στο κεφάλι μου και η φρικαλέα εικόνα με στοίχειωσε. «Λες να γίνουμε έτσι;». Οι σφυγμοί ανέβηκαν, ο πανικός επανήλθε γιγαντωμένος τώρα. Στο τηλέφωνο ο αθλητικός αρχισυντάκτης συνεχίζει:

«...ο πρωθυπουργός εκείνη τη μέρα θα πει: ‘Η Ελλάδα το 1967 έκανε μόνο την αρχή και τώρα εξαρτάται από ‘μας αν θα ολοκλωρόσμε εε ολοκληρώσουμε το έργο των προγόνων μας. Η 21η Απριλίου είναι συμβολική ημερομηνία. Γι’ ακόμη μια φορά η πατρίδα χρειάζεται να μπει σε γύψο...’»

Έκλεισα το τηλέφωνο. ‘Ούτε η ομάδα Έψιλον δε μας σώζει τώρα’ συλλογιστικά ήρεμος πια, μέσα σε ένα γαλήνιο συμβιβασμό με τον θάνατο. Αποφάσισα τότε να στείλω αυτό το e-mail σε διάφορα blogs για να προετοιμάσω τους συμπολίτες μου. Εγώ έκανα το καθήκον μου. Ελπίζω να κάνετε κι εσείς το δικό σας. Καλό κουράγιο!

Με εκτίμηση,
Μήτσος»