Δευτέρα, 20 Απριλίου 2009

Ανέσπερο τσίρκο

Παρακολουθώντας κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες, την εριστική επίδειξη δύναμης των εγχώριων Αγιατολάχ, ενδυναμώνεται όλο και περισσότερο η πεποίθηση ότι οι Έλληνες δε διαφέρουν και τόσο από φυλές ιθαγενών του Αμαζονίου ή στην καλύτερη περίπτωση από θεοκρατικά καθεστώτα της Μέσης Ανατολής. Εδώ βέβαια τα τοτέμ έχουν αντικατασταθεί από ημίγυμνους Εβραίους, κρεμάμενους προκλητικά από σταυρούς, τα ζόμπι της Αϊτής από αναστημένους Κυρίους της ερήμου, οι μάγοι της φυλής από χρυσοφορεμένους παπάδες, οι τελετές ενηλικίωσης από τα κάτεργα των ενόπλων δυνάμεων , οι θυσίες ζώων από θυσίες εκατομμυρίων ευρώ στον βωμό της Εκκλησίας. Παρ' όλα αυτά η ουσία παραμένει η ίδια : Μια αστήρικτη πίστη, μια παράλογη δεισιδαιμονία έχει μολύνει τους βασικούς ιστούς μιας κοινωνίας, αναγκάζοντάς τη να πληρώνει βαρύ τίμημα για να συντηρεί το ίδιο το παράσιτο που την κατατρώει και εμποδίζοντάς τη να αντιμετωπίσει νηφάλια την πραγματικότητα ενός παγκοσμιοποιημένου πλανήτη γεμάτο προκλήσεις και ευκαιρίες.

Κάθε Έλληνας θα περιγελούσε ειρωνικά, με ύφος ανάμεσα στον σνομπισμό και στη συμπλεγματική ανωτερότητα, τις φυλές που πιστεύουν στους θεούς του φορτίου (φυλές που πιστεύουν ότι οι λευκοί εξασφαλίζουν τα αγαθά τους προσευχόμενοι σε θεούς οι οποίοι τους αποστέλλουν πλοία γεμάτα φορτία). Ο ίδιος Έλληνας βρίσκει απολύτως φυσιολογική την ετήσια υποδοχή του ανέσπερου(sic) αγίου φωτός από την ελληνική πολιτεία με τιμές αρχηγού κράτους!!! Αγήματα του στρατού, επίσημοι κάθε είδους, μπάντες που παιανίζουν στρατιωτικά εμβατήρια και αλλοπαρμένες γριές που αναδύουν οσμή θανάτου προσμένουν μέσα σε κατάνυξη την άφιξη ενός αναμμένου καντηλιού σε πρωθυπουργικό αεροσκάφος! Σουρεαλιστικές σκηνές απείρου κάλους από το τσίρκο Medrano , μπολιασμένο με την αθάνατη ελληνική κιτσαρία. Φέτος μάλιστα θα πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι καθώς το φως σε ατέρμονη λούπα δε ζήτησε όπως κάθε χρόνο ολόκληρο αεροσκάφος τη Ολυμπιακής για να μεταφέρει την κουστωδία του, αλλά αρκέστηκε στο φτωχικό πρωθυπουργικό αεροπλάνο. Φυσικά στο υπόλοιπο ταξίδι του από την πρωτεύουσα ως και το τελευταίο χωριό της χώρας δε θα μπορούσε να κάνει οποιαδήποτε παραχώρηση: Ο κρατικός και στρατιωτικός μηχανισμός κινητοποιήθηκε γι' ακόμα μια χρονιά ώστε το κάθε υποκατάστημα της Εκκλησίας να παραλάβει εγκαίρως την original άγια φλόγα. Το περιστατικό όπου ένας αλλόθρησκος (πιθανόν Εβραίος) πιλότος αρνήθηκε να μεταφέρει εύφλεκτα υλικά για λόγους ασφαλείας - αγνοώντας προκλητικά το γεγονός ότι η φλόγα είναι μαγική και δεν καίει - ήταν μεμονονωμένο και δε δημιούργησε τελικά ανεπανόρθωτη ζημιά στο νησί στο οποίο και μετέφερε έπειτα από πιέσεις το φως. Επιπρόσθετα πυκνοί αγορανομικοί έλεγχοι διασφάλισαν την αποτροπή διακίνησης απομιμήσεων του αγίου φωτός (zippo κτλ) και απέτρεψαν αποτελεσματικά κρούσματα ελληνοποιήσεων αλλόθρησκης φλόγας.

Το χιούμορ είναι μάλλον ένας καλός τρόπος διαχείρισής του θυμού. Πέρα όμως από αυτό, προκλητικά φαινόμενα όπως η "αφή" του αγίου φωτός με το συνακόλουθο καρναβάλι, εξοργίζουν κάθε λογικό άνθρωπο - ακόμα και τους περισσότερους μετριοπαθείς χριστιανούς- αποδεικνύοντας περίτρανα πόσο σφιχτά εναγκαλισμένοι είναι οι θεσμοί του κράτους και της εκκλησίας. Μας υπενθυμίζει τέλος, πως οι διακηρύξεις του συντάγματος περί ανεξιθρησκείας εξαντλούνται σε λεκτικές φανφάρες για τα μάτια των "κουτόφραγκων", ενώ στην πράξη η θρησκευτική αγορά έχει καταληφθεί από το κρατικό μονοπώλιο των ορθόδοξων νταβαντζήδων.

ΥΓ. Και μια ευχή για την γιορτή της Σταύρωσης ( τη σταύρωση δε γιορτάζουν; Ποτέ δεν ήμουνα καλός στη μυθολογία) : Ας ελπίσουμε στην επερχόμενη προεκλογική περίοδο τα κόμματα να μη βγάλουν γι' ακόμη μια φορά τον σκασμό σε ό,τι αφορά στα εκκλησιαστικά/θρησκευτικά θέματα - ταμπού υπό την απειλή του έξαλλου χριστεπώνυμου όχλου. Σε αυτή την περίπτωση ο καθένας δικαιούται να υποθέσει το χειρότερο για τις προθέσεις τους.