Πέμπτη, 3 Απριλίου 2008

Ο πρώτος rpg ήρωας : Ιησους Χριστος



Φανταστικός ήρωας των παιδικών μας χρόνων μαζί με τον Batman και τον Superman.Ο Γιεσού μπορούσε να περπατήσει πάνω στο νερό , να πολλαπλασιάσει το ψωμί και να αναστήσει πεθαμένους κολλητούς. Δεν εκμεταλλεύτηκε ποτέ την επιτυχία των show του για να πηδήξει, σε αντίθεση με τους άλλους δύο οι οποίοι είχαν γκρεμίσει τα κρεβάτια. Μάλιστα αυτό ήταν αρετή με κάποιο μεταφυσικό τρόπο. Έχοντας το ένα τρίτο της μυικής μάζας των σύγχρονων ηρώων , έσερνε το κουφάρι του σε ολόκληρη την jewland δίνοντας καθημερινές παραστάσεις και πραγματοποιώντας διαφορετικά νούμερα σε καθεμιά. Έτσι απέκτησε φανατικό κοινό που τον ακολουθούσε στο tour, γεγονός που διευκόλυνε τον ήρωα απαλλάσσοντας τον από τα pre-show καθήκοντά του.

Αδιόρθωτος παραμυθάς , τάιζε μούφες συστηματικά στο κοινό του προσπαθώντας να χτίσει το ηγετικό του προφίλ. Συγκεκριμένα ισχυριζόταν, χωρίς καμία ντροπή, ότι ο πατέρας του είναι ο ένας και μοναδικός θεός , ότι ο ίδιος είναι ο ένας και μοναδικός θεός, ότι ο θεός έστειλε ένα τσιράκι άγγελο για να «γονιμοποιήσει» την μάνα του μέσω ενός ... «κρίνου», ότι η μάνα του ήταν παρθένα, ότι ο ίδιος είναι βασιλιάς και διάφορους άλλους παραλογισμούς. Παρ’ όλο που οι συγγραφείς προσπαθούσαν να δημιουργήσουν ένα θετικό χαρακτήρα, ο Ιησούς είχε μια αμφιλεγόμενη στάση απέναντι στην κατοχή των Ρωμαίων καθώς παρότρυνε τους υπόλοιπους Εβραίους να αφήσουν τα όπλα και να διεξάγουν «πνευματικό» αγώνα (?)! Σε ποδοσφαιρικούς όρους αυτό αντιστοιχεί στην περίφημη άμυνα με τα μάτια.

Γνήσιος επαναστάτης και μέγας αμυντικός λοιπόν, ο ήρωας μας αδικήθηκε στο το δια βοής δημοψήφισμα που διεξήγαγε ο Πόντιος Πιλάτος. Ο λαός δεν επέλεξε τον JC και τις εναλλακτικές μεθόδους πολέμου που εισήγαγε (προσευχές κτλ) αλλά περιέργως και κάτω από την επιρροή λογικά των Αμερικάνων επέλεξε τον άλλο επαναστάτη προς απελευθέρωση. Το αποτέλεσμα ήταν να επέλθει άδοξο τέλος για τον ήρωα μας . Όμως ο χριστός δεν είχε πει την τελευταία του λέξη . Οι σεναριογράφοι μετά από απαίτηση του κοινού επανέφεραν τον ήρωα στη ζωή ισχυριζόμενοι ότι επιβίωσε μόνο το ολόγραμμά του (πνεύμα, ψυχή κτλ) και ήταν τόσο τσατισμένο που υποσχέθηκε να ξαναγυρίσει στην γη -χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα- και να τα σπάσει όλα. Πολύ τεμπέληδες σεναριογράφοι θα σκεφτεί κανείς αλλά από την άλλη το οβραιομάνι δεν είχε και πολλές απαιτήσεις από τους καλλιτέχνες εκείνη την εποχή.

Το θλιβερό γεγονός είναι ότι οι απαιτήσεις του κοινού δεν αναβαθμίστηκαν και πολύ από τότε. Αντίθετα σήμερα εκατομμύρια άνθρωποι ζουν μέσα στο ίδιο rpg. Σε ένα κόσμο του χριστιανικού matrix όπου ο ήρωας του παρεμβαίνει απο-φασιστικά στον κόσμο, μαγικά θαύματα λαμβάνουν χώρα καθημερινά, ένα είδος πιθήκου μετατρέπεται σε ολόγραμμα όταν πεθαίνει και "ζει" έτσι για πάντα και μαγικές αιτήσεις με την μορφή προσευχής γίνονται καθημερινά δεκτές στο γραφείο ενός μουσάτου που ζει στον ουρανό. Μερικοί θα θεωρούσαν νοητικά ασθενείς τέτοιους ανθρώπους αλλά πάλι ... "δε θα μας πει και η μειοψηφία πως θα ζούμε" και "ας κάνουμε ένα δημοψήφισμα να δούμε ποιος έχει δίκιο". 'γεια μας...