Πέμπτη, 3 Απριλίου 2008

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός.




Άρα το πάν είναι το διπλάσιο της αρχής; Αν ισχύουν τα προηγούμενα αυτό το blog είναι καταδικασμένο να κλείσει μετά την δεύτερη δημοσίευση. Το ενδεχόμενο συγκεντρώνει σημαντικές πιθανότητες μιας και δεν έχω πολλά να πω και οι αιτίες που επινόησα για την δημιουργία αυτού του ιστολογίου είναι τουλάχιστον ασθενείς. Η πιο ισχυρή περιέχεται στην παρακάτω δήλωση-μότο μου : «Βαριέμαι».

Ναι λοιπόν! Η αλήθεια είναι οτι κινούμαι γι’ ακόμη μια φορά από εγωιστικά ελατήρια και δεν αποσκοπώ στη διαφώτιση του άτυχου διαδικτυακού περιηγητή που από σατανική σύμπτωση έτυχε να βρεθεί σ’ αυτή τη σελίδα. Σκοπός είναι η καταγραφή των συμπλεγματικών , διεστραμμένων και ενίοτε μεθυσμένων σκέψεων μου για διάφορα και συχνά ετερόκλητα θέματα.

Η πρεμιέρα αποδείχτηκε μικρή κι ασήμαντη. Δεν προβλέπεται οι ειδήσεις να αναγγείλουν το γεγονός, ούτε πυροτεχνήματα να φωτίσουν τον νυχτερινό ουρανό σημαίνοντας ξέφρενους πανηγυρισμούς ανά την υφήλιο. Ο γαλαξίας της Ανδρομέδας κατά πάσα πιθανότητα θα συνεχίσει να κινείται προς τον δικό μας και ο εγγύτατος κενταύρου στιγμή δε θα σταματήσει να καίει υδρογόνο σε ένδειξη τιμής.

Κάπου εδώ θα κλείσω τις πρώτες φλύαρες αράδες του πιλοτικού αυτού κειμένου με την ελπίδα να διαψευσθεί ο σοφός ελληνικός λαός (όπως συμβαίνει συνήθως) και η αρχή να μην είναι τίποτα άλλο παρά μόνο η αρχή.